Waarom Italië het heel moeilijk had met de verdedigende strategie van Oostenrijk

Overtal maken en benutten binnen verdedigen

Binnen het aanvallen benadrukken veel trainers om het overtal te maken/creëren rondom de bal en het overtal uit te spelen. In een eerder artikel werd al uitgelegd hoe je het overtal kunt maken wanneer je de bal in bezit hebt.
Nu bekijken we het spelprincipe ‘overtal maken’ vanuit een verdedigend perspectief. Binnen het aanvallen wordt het overtal over het algemeen gemaakt rondom de bal, rondom een plek op het veld waar de bal heen gespeeld wordt, of door individuele kwaliteiten. Ditzelfde kan verdedigend. Bij elke ploeg is het raadzaam om te kijken wat de kwaliteiten zijn. Welke overtalsituatie kunnen zij het beste uitvoeren? Waar misschien bij de jongste jeugd een overtal van specifieke individuele verdedigende kwaliteiten meer leidend zijn, zal het overtal in de latere leeftijden wellicht meer van toepassing zijn rondom de bal, in een ruimte of een combinatie van deze. Met een goede uitvoering in het drukzetten wordt een overtal in de ruimte vanzelf een overtal rondom de bal. In het boek Spelprincipes: methodische stappen is er een heel hoofdstuk gewijd aan dit onderwerp met bijbehorende trainingsvormen.

Hoe Oostenrijk het Italië moeilijk maakte en wat Italië zelf probeerde

Italië maakte indruk in de groepsfase vanwege hun goede spel in balbezit, maar hun net zo goede spel binnen het verdedigen. Hierin probeert Italië de bal voornamelijk richting de as te dwingen om daar de spelers die met hun rug naar de goal staan onder hevige druk van de bal af te zetten. Zij zetten de centrale verdedigers wel onder druk, maar proberen eigenlijk een pass af te dwingen om vervolgens deze pass onder druk te zetten. Ook in deze wedstrijd gebeurt dat een aantal keer, maar lang niet vaak genoeg als in de andere wedstrijden. Oostenrijk heeft vaak een man meer op het midden, spelen regelmatig een vallende bal en de afstemming in het doordekken is vaak niet goed genoeg.

Hier zien we dat Oostenrijk veel spelers in het midden heeft. Immobile probeert een pass af te dwingen, maar de middenvelders durven/ kunnen niet doordekken om deze pass onder druk te zetten. Italië komt hier niet in hun gebruikelijke pressing-momenten.

Oostenrijk heeft goed gekeken naar het spel van Italië en heeft een passend antwoord op de 1:3:2:4:1 formatie van de Italianen in balbezit. Oostenrijk kiest duidelijk voor het creëren van een overtal op de flanken. Een plek op het veld waar de bal vaak heen gaat binnen het spel van de Italianen. Met name de linkerkant met Spinazzola is een wapen. Oostenrijk kiest dus niet voor het afjagen van de bal maar het lokken naar een veldgedeelte om daar de bal af te pakken. Dit doet Oostenrijk vanuit een 1:5:3:1:1 waarbij Sabitzer en Baumgartner afwisselend naast of achter Arnautovic staan. Rechtsbuiten Laimer is de vaste speler die naast de rechtsback komt als extra verdediger om Spinazzola de vrijheid te blokkeren.

Laimer staat hier naast de rechtsback. De controlerende middenvelder blokkeert zoveel mogelijk de pass naar de speler tussen de linie. In dit geval is dat Insigne. Doordat Laimer helpt, kan de rechtsback makkelijker doorstappen op Insigne indien hij toch aangespeeld wordt.

Aangezien Insigne aan de linkerkant en Barella aan de rechterkant regelmatig tussen de linies bewegen, is het plan van Oostenrijk om deze passlijnen af te schermen. De bal naar de zijkant is dan het gevolg, maar de Oostenrijkers staan dan zo in positie dat zijn continue een overtal hebben op de flank en daar heel vaak de bal veroveren.

De passlijn naar Barella wordt afgeschermd. Een pass naar de zijkant is het gevolg. Vervolgens heeft Oostenrijk hier weer een overtal (zie foto hieronder) om Italië af te remmen of de bal te veroveren.

De tactiek van Oostenrijk werkt goed en Italië is eigenlijk alleen dreigend vanuit de omschakeling met hier en daar een speldenprikje vanuit een opgebouwde aanval. Dat de omschakeling V-A Italië dreigend maakt, is ook wel logisch, aangezien de verdedigende organisatie van Oostenrijk dan niet snel genoeg in de juiste positie kan komen. Italië zoekt daarnaast te weinig de andere kant of doet dat in een te laag tempo.

Wanneer de verlenging aanbreekt, blijkt het behouden van deze verdedigende organisatie moeilijker. Oostenrijk is zichtbaar vermoeider en Italië brengt tegelijkertijd een snelle aanvaller in met Chiesa. Diezelfde Chiesa waarschuwt de Oostenrijkers al in de 93e minuut met een schot op doel, om vervolgens de 1-0 te maken. In beide momenten zie je dat de verdedigende organisatie niet zo stabiel meer is als in het grootste gedeelte van de 1e en 2e helft.

De voorbereiding naar de 1-0. Locatelli krijgt de bal tussen 3 spelers door naar de aanvaller tussen te linies. Iets wat amper kon in het grootste gedeelte van de wedstrijd. De verdedigende organisatie is vooral in afstanden niet goed bij Oostenrijk en de positie van de rechtsbuiten zorgt dat verdedigers nu moeten doorkantelen. Het gevolg: Chiesa staat vrij aan de andere kant en kan scoren (foto hieronder).

De twee nieuwste boeken over het trainen van spelprincipes (waaronder het creëren van een verdedigend overtal) zijn nu ook in de webshop van De Voetbaltrainer te vinden.

Overtal verdedigend trainbaar maken? Gebruik de TrainingsPlanner!

Meer wedstrijdvideo’s over elementen binnen de teamfunctie verdedigen? Te vinden in de Mediatheek!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.