#Senioren #CommunicatieLeestijd ≈ 2 minuten (401 woorden)

Omgaan met cultuurverschillen

‘Qua voetbal ben ik niet echt verrast geweest, want we hebben toch heel veel wedstrijden van de tegenstanders gezien via WyScout. Waar ik wel verbaasd over was, is de intensiteit van de wedstrijden. Die is echt ongelooflijk hoog, bijna waanzin. Daar zit eigenlijk een heel logische gedachte achter. Jongens die nog in eigen land spelen, willen de Afrika Cup gebruiken om zich te tonen aan de wereld om op die manier een transfer naar Europa te verdienen. En spelers die al in Europa zitten, willen naar een grotere club. Dat is zo’n motivatie voor die spelers, waardoor je elke wedstrijd tegen een enorm gemotiveerde ploeg komt te staan. Er is een statistiek die dat duidelijk maakt. In de UEFA Champions League lopen spelers gemiddeld iets meer dan twaalf kilometer per wedstrijd. Op de Afrika Cup is er geen enkele boven de tien kilometer. Maar als je naar het aantal sprints kijkt, dan is dat wel een stuk hoger dan in de Champions League. Die jongens lopen de laatste druppel zweet uit hun lichaam. Ze vinden een grotere club ook belangrijk voor hun familie, want ze voelen zich verantwoordelijk om financieel voor hen te zorgen. In Kameroen is het nog zo dat de internationals na de match direct betaald worden met een envelop. ‘s Avonds zag ik aan het hotel familieleden staan die zogezegd centen kwamen halen. De cultuur en gewoontes in Afrika qua stiptheid en voorbereiding zijn heel verrijkend voor een trainer. Wij zijn gewoon om alles ruim op voorhand te plannen. Twee weken voor een buitenlandse wedstrijd kennen we al het programma van uur tot uur. Ginder wordt alles ternauwernood geregeld. Maar het wordt wel gedaan. Dat is wel wat wennen, maar ik heb me er uiteindelijk ook bij neergelegd. Het werkt daar niet zoals bij ons. Dat maakt dat je veel ruimer gaat denken. Al is het wel vervelend als ze dan toch eens met hun kop tegen de muur lopen. Zo moesten we eens een verplaatsing maken naar Zuid-Afrika en het vliegtuig mocht niet opstijgen. Bleek dat er heel wat mensen in het vliegtuig zaten voor wie het niet was voorzien. Ze hadden die gewoon uitgenodigd omdat er toch plaats voldoende bleek te zijn. Hebben we daar twee uur vastgezeten in benepen stoeltjes. En dat twee dagen voor een cruciale wedstrijd. Toen heb ik wel serieus aan de bel getrokken. Het is geen tweede keer meer gebeurd.’

Gerelateerde artikelen