#Senioren #Tactiek #Speelwijze #Formaties #Onder 18/19 #Onder 16/17 #EK/WKLeestijd ≈ 11 minuten (2196 woorden)

WK 2018: Niveau van topteams in clubvoetbal blijkt onmogelijk te benaderen

Het WK 2018 is ten einde. Zoals eigenlijk tijdens elk eindtoernooi leverde het zowel lof als kritiek op. Kritiek op het niveau van het vertoonde spel, maar ook op de te weinig fantasierijke speelwijze van bepaalde teams. Wie door de bril van een voetbaltrainer kijkt, doet echter ook bij de minder tot de verbeelding sprekende teams voldoende inspiratie op. Natuurlijk, spectaculair voetbal koppelen aan resultaat is het summum. Maar er leiden meerdere wegen naar Rome; uiteindelijk doet elke trainer datgene waarvan híj denkt wat goed is voor zijn team. Mix Een van de belangrijkste conclusies tijdens dit WK: drie van de beste (en dus niet per se de meest vermakelijke) teams – Brazilië, België en Frankrijk, waarvan er gezien het speelschema simpelweg maar één de finale kon bereiken – beschikten over een mooie mix aan kwaliteiten. Veel teams die niet brachten wat vooraf werd verwacht, beschikten juist over een te eentonige spelersselectie. Brazilië speelde met een complementair middenveld. Casemiro deed eigenlijk niets anders dan de balans bewaken, zoals hij ook doet bij Real Madrid. Hij duelleert, schermt af en loopt dicht. Voetballend is hij geen speler die het spel versnelt. Casemiro speelt puur vanuit zijn rol en is daarin belangrijk. Hetzelfde geldt voor Paulinho. Hij doet waar hij goed is: heel veel loopwerk verzetten, zowel in achterwaartse richting als qua diepgang richting het doel. Links op het middenveld speelde Coutinho, die juist verantwoordelijk was voor de creatieve ideeën en het geven van de laatste pass. Wat voor het middenveld van Brazilië geldt, is ook op de voorhoede van België van toepassing. Vanaf de kwartfinale bestond deze uit het trio Eden Hazard, Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku. Drie verschillende types, die allemaal op hun eigen manier een stempel op de wedstrijd drukken. De Bruyne is de man van de doordachte passes. Hij houdt altijd het gezichtsveld over de bal gericht en registreert loopacties van teamgenoten razendsnel. Hazard is de man van de dribbel, die het spel kan openrijten met een passeeractie.

Gerelateerde artikelen