: “Als we het hebben over de opbouw vanaf de keeper, dan vereenvoudigen we dit voor de Onder 13/14 aanvankelijk naar een oefening zoals in tekening 1.

De keeper heeft balbezit en speelt samen met twee centrale verdedigers en een aanspeelpunt op het middenveld. Eerst is er slechts één tegenstander, later worden dat er twee. (zie tekening 2)

Het veld is ongeveer zo breed als het zestienmetergebied en de bedoeling is om de middenvelder aangespeeld te krijgen. Vervolgens wordt het 1:2:3 tegen 2:1 (zie tekening 3), waarbij het veld dieper wordt gemaakt en het nog steeds de bedoeling is om de middenvelders aan te spelen. Er kan steeds gescoord worden in een klein doeltje of twee doeltjes, of door over een lijn te dribbelen. Een belangrijk coachmoment bij deze oefening is dat de centrale middenvelder – bij Milan noemen we deze positie de ‘playmaker’ – zich diagonaal verplaatst als hij niet aanspeelbaar is. Daarmee maakt hij ruimte voor een andere middenvelder die (schuin) in de bal kan komen.

Dit soort oefeningen wordt dus veel gedaan bij de Onder 13/14/15 en worden stap voor stap complexer gemaakt naarmate de spelers ouder worden. (zie tekening 4) Daar hebben we een leerplan voor, waarin per leeftijdsgroep en per principe wordt weergegeven hoeveel tijd eraan besteed moet worden. Bij Onder 16 en ouder zien we straks de vereenvoudigde vormen niet of nauwelijks meer terug. In het eerste jaar dat we ermee begonnen, was dit nog wél het geval omdat het toen voor iedereen nog nieuw was. Nu, na twee seizoenen op deze manier gewerkt te hebben, zitten we dus eigenlijk aan het einde van een overgangsfase waarin ook de oudere teams nog wat meer vereenvoudigde trainingsvormen afwerkten.”

Stefano Nava, geboren in Milaan en nu 47 jaar, is een voormalige profvoetballer die zijn carrière begon in de Serie C1 bij Virescit Boccaleone, om daarna via Reggiana in de Serie B vier seizoenen uit te komen voor AC Milan. Ook speelde hij voor Parma, Padova, FC Servette, Sampdoria en Pro Sesto, waar hij in 2001 stopte als speler. In zijn tijd bij AC Milan stond Nava meestal reserve achter de centrale verdedigers Franco Baresi en Alessandro Costacurta, die samen met Paolo Maldini en Mauro Tassotti een historisch sterke verdedigingslinie vormden. In totaal speelde Nava 47 wedstrijden voor AC Milan, waaronder een invalbeurt in de Champions League-finale die in 1994 van FC Barcelona werd gewonnen.