In een team hebben spelers een gedeelde identiteit. Ze dragen allemaal hetzelfde shirt en spelen voor dezelfde club. Dat schept een band. Maar ook al draagt elke speler hetzelfde shirt en wil hij het hetzelfde bereiken bij een club (winnen!), toch zijn er onderlinge verschillen. Verschillen in cultuur, karakter en voetbaltechnische mogelijkheden. De Voetbaltrainer spreekt met Tom Postmes, hoogleraar sociale psychologie, over de balans tussen het omgaan met het individu en het team.
De afgelopen decennia lijkt de maatschappij alsmaar individualistischer te zijn geworden. We richten onze pijlen met name op ons eigen geluk en gaan daardoor nog wel eens voorbij aan wat een ander nodig heeft. Er wordt getwijfeld of deze verschuiving van invloed is op de manier waarop we zaken als cohesie en solidariteit beleven. De drang naar individuele vrijheid staat, als we sommigen mogen geloven, het collectief in de weg. Oftewel: individu en collectief gaan niet samen. Ditzelfde principe gaat op voor (voetbal)teams. De gangbare gedachte in (onder meer) de psychologie is namelijk dat deze twee elementen elkaar uitsluiten. Trainers worstelen ongetwijfeld ook met dit dilemma. Besteed ik aandacht aan het team of aan het individu? En in welke mate? Kun je aandacht besteden aan het individu, wanneer je het teambelang vóór laat gaan? There is no I in TEAM. Toch?
