Amateurclub SC Buitenveldert staat nu in de top 10 van de hoogst spelende jeugdteams in Nederland. De bekende amateurtrainer Bart Lochies, Technisch Jeugdcoördinator Bert Rijmers en diverse trainers stonden aan de basis van de stormachtige ontwikkeling die in 2007 in gang werd gezet. Talentvolle trainers krijgen bij de club de gelegenheid zich te ontwikkelen, zijn ambitieus en zien Buitenveldert als ideaal vertrekpunt om later jeugd te trainen bij een BVO.
Met hoge geformuleerde eisen aan de selectietrainers, een herkenbare formatie 1:4:3:3 als veldbezetting en competentieprofielen voor elke veldpositie bij A, B, C, en D-jeugd timmert SC Buitenveldert aan de weg.
Eind 2014 sloot Ajax nog een nieuwe samenwerkingsovereenkomst met SC Buitenveldert. De twee clubs werkten al nauw samen op het gebied van vrouwen- en meisjesvoetbal en daar werden nu ook de heren en de jongens van Buitenveldert bij betrokken.
Ajax: “Buitenveldert is een toonaangevende amateurclub in de regio Amsterdam, die met zijn selectieteams in de jeugd een landelijke uitstraling geniet. De afgelopen jaren heeft de jeugd van Buitenveldert een stormachtige ontwikkeling doorgemaakt, wat resulteerde in promotie na promotie voor veel selectie-elftallen. Heden ten dage spelen alle selectieteams op divisieniveau, wat een geweldige prestatie is. Het spreekt voor zich dat Ajax zeer verheugd is met het feit dat deze samenwerking nu officieel gestalte heeft gekregen.”
Waarom is Buitenveldert zo’n aantrekkelijke werkplek voor jeugdtrainers?
Bert Rijmers: “Alle jeugdtrainers bij Buitenveldert zijn gediplomeerd en hebben minimaal TC III. Het ideale plaatje bij Buitenveldert is dat de trainers bij Onder 19 en Onder 17 minimaal TC II hebben (dat is nu het geval). En daar willen we in de toekomst ook naartoe met Onder 15, vooral omdat dat elftal net is gepromoveerd naar de Eerste Divisie. Wij krijgen heel veel stagiaires bij de club aangeboden vanaf de ALO (Academie voor Lichamelijke Opvoeding) en de ROC (Regionaal Opleidings Centrum), we zijn namelijk een gecertificeerd stagebedrijf. Veel van die stagiaires blijven vervolgens bij de vereniging. Voor de non-selectieteams bij D, E en F-pupillen hebben we spelers uit A1, A2 en B1 die tegen een kleine vergoeding die elftallen trainen en de insteek hebben om hun trainerspapieren te halen. Deze trainers krijgen op de club een ‘minicursus’ van vier dagen van ALO’ers, zodat wij ze het seizoen daarna kunnen begeleiden en ook eisen kunnen stellen aan het trainingsniveau. Vervolgens kijken wij weer naar trainerstalenten die we kunnen toevoegen aan ons team. Zo houden we een hoog kwaliteitsniveau bij onze trainers. Het leerklimaat bij Buitenveldert is zeer aantrekkelijk voor jonge trainers. Zij kunnen zich hier goed ontwikkelen en het mes snijdt aan twee kanten, want dikwijls komen zij met ideeën hoe we als staf en trainers nog beter kunnen worden. Wij streven er met name naar dat jeugdtrainers zich hier steeds verder ontwikkelen en steeds een stapje hoger zetten binnen de club. Dat maakt het voor veel trainers zeer interessant om hier oefenmeester te worden. Zij zien progressie, wij zien progressie en diverse jeugdtrainers hebben op deze manier al een overstap kunnen maken naar bijvoorbeeld een profclub.”
Binnen de voetbalvisie van Buitenveldert wordt gewerkt met twee thema’s: aanvallen en verdedigen.
Bert Rijmers: “De cyclus is: drie weken aanvallen/opbouwen en daarna drie weken verdedigen. Op die basis worden de trainingen samengesteld. Ik bewaak de voetbalvisie van Buitenveldert en ben constant in overleg met alle jeugdtrainers. Continu vragen we ons af hoe het beter zou kunnen. Ook de trainers onderling doen dat. Zij hebben samen een groepsapp waarin zij steeds met elkaar in contact staan en elkaar helpen, motiveren, bevragen en zelfs elkaars trainingen overnemen. Dit is een zeer hechte groep trainers. Ik ben hier elke zaterdag om de elftallen te bekijken en de speelwijze te bewaken en als vraagbaak te dienen voor onze trainers.”
Trainers mogen binnen de voetbalvisie van Buitenveldert zelf hun training samenstellen, maar vooral in het begin van het seizoen let Bert Rijmers scherp op de inhoud.
Bert Rijmers: “Elke training wordt goed voorbereid en de oefenstof wordt eerst naar mij toegezonden. In het begin bewaak ik dat heel erg, zeg maar tot de winterstop. In de laatste fase van de competitie laat ik dat wat meer los, dan geef je wat meer ruimte zodat zij zich kunnen ontwikkelen. De jeugdtrainers zijn vrij autonoom in hun werkwijze, maar moeten zich wel kunnen verantwoorden. Vooral bij beginnende trainers let je scherp op en kijk je wat beter kan, anders kan, of waar wat meer over nagedacht moet worden. Dat bespreek ik dan van tevoren met de trainers. En dan gaat het niet eens alleen over de trainingen of de oefenvorm, maar ook over de manier van overbrengen en wat je het beste kunt doen als je voor de groep staat. Het omgaan met spelers is bij Buitenveldert een essentieel punt. Het ontwikkelen van het individu is een prioriteit. Maandag, woensdag en vrijdag ben ik op de club. Op zaterdag kijk ik de wedstrijden en analyseer ik vervolgens de wedstrijd met de trainers. Niet direct op zaterdag, maar in de week daarna. Woensdag hebben we een inloopspreekuur waarop ouders, spelers, trainers terechtkunnen. Daar kunnen we op zaterdag altijd mooi naar verwijzen, omdat de emotie van de zaterdag dan wel wat is weggezakt. De gesprekken met de trainers hebben altijd een positief/ kritische inhoud. Waarom heb je op die manier de training gegeven? Wat kan er fout gaan? Hoe zou dat anders kunnen? Daarbij niet zozeer aangeven wat niet goed gaat, maar vooral aangeven wat wel goed gaat.”
Hoe zorgt Buitenveldert voor goede trainers op de teams nét onder de hoogste selectieteams?
Bert Rijmers: “Animo om een eerste jeugdteam te trainen is er voldoende, maar wij proberen bij Buitenveldert juist een trainingsklimaat te scheppen waarbij we ook de betere trainers enthousiast krijgen voor bijvoorbeeld een B2 (Onder 16) of C2 (Onder 14). Vaak is het moeilijk om daar trainers voor te vinden, maar hier ervaart elke trainer dat er doorgroeimogelijkheden zijn als je deze elftallen traint. Je kunt steeds een stapje omhoog maken binnen deze club. Wij zijn binnen Buitenveldert erg tevreden over het niveau van de trainers bij de lagere teams. Ook in de onderbouw kiezen we voor kwaliteit. Vooral bij de E- en F-pupillen vinden wij de techniektraining heel belangrijk en daar hebben we goede, ervaren trainers op staan met bijvoorbeeld een voetbalschoolachtergrond. Alles is daar op techniek geënt. We gaan ver met onze gediplomeerde trainers. Tot en met Onder 16-3 hebben we nog een TC III-trainer en dat geldt ook voor Onder 14-2. Voor de non-selectieteams streven we naar trainers die nu in de A- of B-junioren voetballen. En hier geldt weer hetzelfde verhaal: als het je bevalt en wij zien potentie, gaan we hier weer tijd en energie in steken om jezelf te kunnen ontwikkelen als trainer. Dat blijft hier een continu proces. Het verloop onder trainers is daarom ook niet groot bij Buitenveldert.”
Hoe worden trainers geselecteerd?
Bert Rijmers: “Kandidaten hebben we genoeg bij Buitenveldert. Veel trainers willen de overstap maken naar onze club. Het is zelfs zo dat de huidige trainersgroep vaak met namen komt die goed bij ons zouden passen. Ik voer altijd het eerste intakegesprek en dan kijk ik naar het CV, de voetbalachtergrond en dergelijke. Als ik na zo’n gesprek het gevoel heb dat die trainer bij ons past, dan voer ik samen met de jeugdvoorzitter een tweede gesprek. Hij gaat daarbij heel andere vragen stellen: op sociaal gebied bijvoorbeeld en hoe het gaat met zijn opleiding of werk. Zo krijgen we een compleet beeld. Ik kijk vooral of iemand binnen de groep van huidige trainers past, die cohesie koesteren wij namelijk. Verder kijk je wie bij welke leeftijdsgroep goed past. Voor een Onder 19 heb je bijvoorbeeld weer wat meer overwicht nodig. Leeftijd speelt bij ons geen rol. Onze trainer van de Onder 14 op zondag is 59.”
Hoe verhoudt zich bij Buitenveldert het ontwikkelen van spelers ten opzichte van resultaat boeken?
Bert Rijmers: “Ontwikkelen is voor ons belangrijker dan winnen, maar wij begrijpen ook wel dat als je op een degradatieplaats staat, je dingen anders moet aanpakken. En in feite is dat dan ook weer goed voor je ontwikkeling: het omgaan met tegenslag of omgaan met een lage klassering. Maar er is geen uitzondering op onze speelwijze: 1:4:4:2 wordt niet gespeeld. We spelen 1:4:3:3 en daarbinnen mag je wel besluiten met de punt naar voren of naar achteren te spelen. Belangrijk vinden we vooral dat de linies kort bij elkaar blijven spelen.”
