‘Bij het kiezen van een doelstelling voor een keeper kijken we altijd eerst naar wat er door de spelersgroep wordt Voetbal Trainer getraind. Vervolgens kiezen we iets in relatie tot de training die gegeven wordt. Uiteraard zorgen we gedurende het seizoen dat alle basisvaardigheden terugkomen. De tweede vorm van de demonstratie is daar een goed voorbeeld van. Er wordt in die vorm veel op doel geschoten, dus dan kiezen we voor het in de keepershouding staan op het moment dat er op doel geschoten wordt. De beide keepers kregen nu alleen deze doelstelling mee om aan te werken, in de praktijk kunnen er meerdere doelstellingen worden geformuleerd waarna er gekozen wordt. In de eerste trainingsvorm stimuleren we de motorische en voetbalvaardigheden. Keepers moeten gewoon alles meedoen en leren situaties te lezen. We willen de keeper een onderdeel van het team laten zijn, en hem zo compleet mogelijk maken. Hiermee spelen we ook in op de internationale ontwikkeling van het voetbal, waar de eisen voor de keepers steeds hoger komen te liggen.’
Waarom ‘In de tweede vorm maken we het meer specifiek en krijgt de keeper, naast het feit dat hij let op die doelstelling, een rol extra mee: hij kan de bal gooien in de doeltjes die aan de zijkant staan. Daar zit dus weer een echte technische vaardigheid in die getraind wordt. Het zijn intensieve vormen. Daar zoeken we naar, want we willen in iedere leeftijdsgroep onder de hoogste intensiteit trainen. Hoe meer keepers te doen krijgen, hoe beter het is. Veel herhalingen en veel veranderingen. Als trainer-coach heb je, juist door die vele herhalingen, veel mogelijkheden om je keepers te beïnvloeden. Elk moment dat het goed gaat, dus dat de keeper in de juiste houding staat op het juiste moment, benoem ik dat. En bij de momenten dat het niet goed gaat, stel ik vragen, waardoor hij weer beseft hoe het ook alweer wél moet. Het is als trainer de kunst om spelers te prikkelen om zelf over situaties en handelingen na te laten denken. Daardoor begrijpt de keeper beter het waarom achter de handeling.’
Mindset ‘In de Onder 9 en Onder 10 werken we met de keepers vooral aan de basisvaardigheden. Dan kun je denken aan vangen, gooien, vallen en duiken, 1:1, enzovoorts. Naarmate spelers ouder worden, krijgen de doelstellingen een steeds specifieker karakter. Bij de Onder 12, wanneer er voor het eerst 11:11 op een groot veld gespeeld wordt, gaat het bijvoorbeeld om het uitkomen waarbij ook al gelet wordt op de positie van de tegenpartij en de medespelers. Steeds weer komt de relatie met de wedstrijd terug. Ook bij keepers kijken we naar de kwaliteiten die hij al heeft en proberen die uit te bouwen. Je moet er namelijk voor waken dat je allemaal dezelfde soort keepers gaat opleiden. Als je kijkt naar Buffon, Neuer of Casillas, stuk voor stuk hebben ze een eigen stijl met eigen specifieke kwaliteiten. Als je de vertaalslag maakt naar onze jeugdkeepers, proberen we om die specifieke kwaliteit uit te bouwen. Uiteraard moet de FC Utrecht-keeper basisvaardigheden bezitten, die passen bij onze club en speelwijze. Dit noemen we de spelintenties. Naast die vaardigheden op het veld, is het werken aan een groeimindset trouwens ook een speerpunt. Keepers die dat al hebben zoeken na een fout of een nederlaag de schuld niet bij een ander maar zijn, zowel in negatieve als in positieve zin, al in staat om te reflecteren over wat er precies gebeurd is. Ze kunnen goed analyseren en aan zichzelf uitleggen wat ze van situaties hebben geleerd. Een aantal jeugdkeepers hier is al zover. Ik denk dat dat een mooi voorbeeld is hoe wij hier in de jeugdopleiding werken. We zijn sturend, maar geven spelers vrijheid. We geven aan hoe het kan, maar zullen niet snel zeggen hoe het moet. Zolang het maar binnen onze spelintenties gebeurt.’
