“Ons aanvalsspel is veelal gericht op Graziano Pellè, een spits die we zowel over de grond als door de lucht kunnen aanspelen. Omdat Pellè een bal kan vasthouden, kunnen de middenvelders bijsluiten en wordt het spel verplaatst of wordt er iemand de diepte in gestuurd. Maar er zijn ook wedstrijden, zoals die tegen Manchester City, waarin Pellè ontbreekt (wegens een schorsing, red.). Dan zullen we binnen ons aanvalsspel andere accenten gaan leggen. Normaal gesproken willen we voornamelijk via de zijkanten aanvallen, omdat we daar veel gevaar kunnen stichten. Zo zijn we de ploeg in de Premier League die het vaakst heeft gescoord vanuit een voorzet. Tijdens de unittraining richten we ons op dat aanvallen via de zijkant, met daarbij wel de kanttekening dat we rekening houden met hoe de tegenstander verdedigt. Manchester City speelt op lijn en probeert de tegenstander buitenspel te zetten. Tegen teams die op buitenspel spelen is het belangrijk dat de loopacties van de spitsen en middenvelders op het juiste moment gemaakt worden. Vorig jaar hebben we vijftien keer buitenspel gestaan, dus het op het juiste moment starten was en is wel degelijk een aandachtspunt. Waar het vooral om gaat, is dat degene die de diepte in loopt rekening houdt met de aanname van degene die de voorzet geeft. Als de aanname van de vleugelspeler goed is, kan de bal snel achter de laatste lijn van de tegenstander gelegd worden. In het geval dat een aanname niet goed is en de vleugelspeler een extra balcontact nodig heeft om de voorzet of steekbal te geven, moet de spits of diepgaande middenvelder dus even wachten met zijn loopactie. Dat afstemmen van loopacties op een aanname van een vleugelspeler heeft met focus te maken. Het klinkt simpel en je verwacht dat spelers op dit niveau die hebben, maar in de praktijk blijkt het toch regelmatig verkeerd te gaan. Het afstemmen van loopacties op de aanname van de vleugelspeler is waar we in deze trainingsvorm aandacht aan besteden.” (zie tekening)
Naar binnen spelen
Erwin Koeman: “In deze unittraining zoeken we, net als in de wedstrijd, naar variaties. Zo kan een spits in de bal komen voor de kaats, waarna degene die de kaats ontvangt alsnog een steekbal geeft. Die steekbal speel je dan tussen een centrale verdediger en een back door, waarbij degene die gekaatst heeft gelijk weer de diepte in beweegt. Tegen een ploeg die op buitenspel speelt, kun je dan één-op-één met de keeper komen te staan. In de tweede vorm die we tijdens de unittraining doen verschuift de startpositie van de vleugelaanvallers meer naar binnen. Dit heeft meerdere redenen. Enerzijds zijn onze vleugelspelers van nature middenvelders, die geneigd zijn naar binnen te komen en te schieten. Met name via Dušan Tadi´c die met zijn sterke linkerbeen weleens vanaf rechts speelt, stichten we dan veel gevaar. Tegelijkertijd geven de vleugelaanvallers, door naar binnen te komen, de backs de ruimte om er overheen te gaan. Mits ze de bal krijgen kan ook de 2 of 5 de voorzet geven. Tot slot van deze unittraining gaf ik een aantal voorzetten op de aanvallers die één aanname hadden en dan moesten afronden. Het gaat daarbij om het opwekken van het goede gevoel.”
Blind diep geven
Erwin Koeman: “Bij de afwerkvormen in de unittraining gaat het ons erom dat spelers loopacties op het juiste moment inzetten, omdat Manchester City op buitenspel speelt. Omdat we met Long en Mané gaan spelen, kunnen we die spelers echter ook vanaf het middenveld de diepte in sturen. Manchester City speelt met de laatste lijn tegen de middenlijn aan zodra ze op onze helft de bal hebben. Op het moment dat wij de bal veroveren, verwacht ik van onze middenvelders dat ze die bal ook blind diep durven geven. Dit klinkt logisch, maar ik zie het heel weinig gebeuren. Zodra spelers de bal krijgen gaan ze nadenken. Of ze hebben al nagedacht voordat ze de bal krijgen. Maar eigenlijk, en deze specifieke situatie is daar een voorbeeld van, mag een speler helemaal niet nadenken. Want als hij gaat nadenken, is hij al te laat. In dit soort situaties moet hij de bal als het ware automatisch blind naar voren kunnen spelen, omdat hij ervan uit kan en mag gaan dat Long of Mané daar in de ruimte aanspeelbaar is en de verdedigers van City op snelheid klopt. Long en Mané kunnen dus van waarde voor ons zijn, mits we hen maar goed bedienen. In de week voorafgaand aan de wedstrijd is het aan ons om de overige spelers daarvan te overtuigen en ze te laten inzien waar de kracht van die aanvallers ligt. Zowel Long als Mané is een type dat vrijheid moet hebben. Vrijheid om in de bal te komen, maar ook om in de diepte weg te lopen. Zeker tegen Manchester City, bij wie de verdedigers een hekel hebben aan achteruit lopen, kunnen we de kwaliteiten van die twee optimaal benutten.”
Besef
Erwin Koeman: “Ik merk dat als je zo intensief met een groep en de komende tegenstander bezig bent, de wedstrijd in mijn hoofd al lang gespeeld is. Ik weet precies waar wij de tegenstander pijn kunnen gaan doen en ik weet waar zij ons pijn kunnen doen. Doordat je tegenwoordig zo veel beelden van een tegenstander kunt zien, zijn er haast geen geheimen meer. Bij de spelers is dat besef waar kansen en bedreigingen liggen toch in mindere mate aanwezig. Door met spelers te praten, zowel voor, tijdens als na trainingen, proberen we ze dit besef bij te brengen. Tijdens de trainingen gebruiken we ook whiteboards om bepaalde zaken aan te geven.”
