“Binnen de teamfunctie aanvallen streven we allereerst naar een goede veldbezetting. Binnen de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam kiezen wij voor een 1:4:3:3-formatie. Je creëert zo een ideale veldbezetting en alle spelers hebben een eigen gebied waarin zij spelen. Het spelen van 11:11 is al complex genoeg voor D-pupillen en zodoende proberen wij de spelers zoveel mogelijk houvast te geven met basistaken per positie. De spelers moeten tijdens het aanvallen het veld zo lang en breed mogelijk maken om ruimte voor zichzelf en medespelers te creëren. De intentie moet zijn om via een dribbel dan wel een pass tot aanvallen te komen. Omdat wij via de verdedigers tijdens de opbouw willen doorkomen op de helft van de tegenstander, zijn wij erop uit om rondom de middenlijn een overtal te creëren, zodat we vanaf dat moment geduldig op zoek kunnen naar kansen. Dus drie middenvelders plus een centrale verdediger of back, ten opzichte van drie middenvelders van de tegenpartij. Spelers die niet actief deelnemen aan een aanval, zorgen voor de restverdediging.”
De situatie vóór je verkennen
Paul Simonis:
“D-pupillen krijgen steeds meer het gevoel om met anderen samen te werken. Waar het vaak nog misgaat tijdens het aanvallen, is dat de spelers na het ontvangen van de bal nog geen plan hebben. D-pupillen hebben zich, voordat ze de bal ontvangen, onvoldoende georiënteerd in de ruimte om zich heen en hebben dus nog geen idee heeft waar ze naartoe kunnen met de bal. Op eigen helft is dit een stuk makkelijker, want daar speelt het spel zich alleen vóór hen af en is er veelal een overtal. Voor de spelers rondom de middenlijn en op de helft van de tegenstander is dit een stuk complexer. Met name middenvelders worden erg bevraagd op hun kijkgedrag, omdat het spel zich hier wel 360 graden om hen heen afspeelt. Ook voor de aanvallers geldt dat zij heel goed de situatie vóór zich verkennen om vervolgens een goede keuze te maken, en niet alleen oog moeten hebben voor de bal. Het gaat immers om de voortzetting en het komen tot kansen.”
Trainingsvormen
Paul Simonis: “Op trainingen leren we spelers bij aanvallen aan om situaties vóór zich te verkennen, al voordat zij aan de bal komen. Op basis daarvan moeten keuzes worden gemaakt voor wat betreft het vrijlopen, het vragen om de bal en bij het ontvangen van de bal de richting van de aanname. Aandachtspunt in de coaching is de eerste aanname, omdat je daarmee al de basis legt voor het vervolg. Wanneer een speler wordt ingespeeld maar zich niet heeft georiënteerd, leren wij de spelers ook aan te kaatsen, tenzij diegene die inspeelt coacht dat je tijd en ruimte hebt. Met deze tool willen wij nogmaals benadrukken dat het van groot belang is dat je goed leert kijken. Als metafoor gebruiken we het oversteken: ‘Voordat je de weg oversteekt, kijk je toch ook eerst links en rechts of er geen auto’s aankomen?’”
Beslissend zijn
Paul Simonis: “Als het een van de middenvelders lukt om door te komen en hij met zijn neus richting het doel van de tegenstander staat, willen wij in de eindfase dat spelers beslissend kunnen zijn. Met name aan de zijkant, waar de ruimte groter is, streven wij ernaar spelers te hebben die hun directe tegenstander opzoeken en omspelen, om vervolgens tot kansen te komen. Daarom wordt er met name in de voetbalschool (Onder 9 t/m Onder 12) veel aandacht besteed aan het domineren binnen het 1:1. Dit heeft als doel om spelers handelingsbekwaam te maken binnen dit principe.”
Training
Verbeteren kijkgedrag van middenvelders en spitsen
