“Ik begin helemaal achterin. De keeper moet een betrouwbare keeper zijn die echt het rustpunt kan vormen in de achterhoede. Daarvoor wil ik vier verdedigers hebben van wie je primair echt op aankunt als het om verdedigen gaat. Dat het ‘voetballend’ dan misschien wat minder is, neem ik op de koop toe. Daar kun je aan werken. Het bewaken van de as van het veld is erg belangrijk. Daarom kies ik voor twee controleurs op het middenveld. Met een kwetsbare as ben je als team veel te eenvoudig uit te spelen. Bij NEC moesten we er rekening mee houden dat we van tijd tot tijd vanuit de defensie zouden moeten spelen, dus hebben we gekozen voor snelheid en creativiteit op de vleugels. Bovendien hadden we een speler op 10 in huis met het nodige loopvermogen en voetballende kwaliteiten. En iedere club heeft dan een target-man nodig met een neusje voor de goals, om van de kansen die er komen een flink percentage te benutten. Die spits hebben we bij NEC. In het begin was het nog behoorlijk zoeken. Onze spelers hadden aanvankelijk moeite met de veel hogere intensiteit van de acties in de Eredivisie, vergeleken met de Jupiler League. Met name de tempoversnellingen in de Eredivisie liggen op een geheel ander niveau, waar in de Jupiler League vaak meer op één redelijk hoog tempo gespeeld wordt. Je krijgt veel betere spelers tegenover je, aanvallers die veel minder kansen nodig hebben en verdedigers die veel minder weggeven. Dus het gaat om minder momenten waarin de wedstrijden beslist worden, maar die momenten worden wel op veel hogere snelheid uitgevoerd. De explosiviteit die je daarvoor nodig hebt, kost in het begin enorm veel kracht. Daarin speelt natuurlijk een enorme rol in hoeverre je in staat bent zelf aan de bal te blijven. Als we tegen Ajax bijvoorbeeld de bal hadden, waren we die binnen de kortste keren weer kwijt. Dan kom je doorlopend in omschakelmomenten, die erg veel energie vergen. We zijn eraan gaan wennen, mede doordat we langer en met meer intensiteit zijn gaan trainen. In de ochtend maakten we de sessies langer, ’s middags kwam er meer krachttraining bij kijken. Zo pas je je langzaam aan de normen in de Eredivisie aan.”
Even terugkomend op de verdedigers, u lijkt nadrukkelijk te kiezen voor grote en sterke centrumverdedigers.
Ernest Faber: “Iedereen wil natuurlijk verdedigers die behalve fantastisch kunnen verdedigen, ook voetballend van meerwaarde zijn. In Nederland gaan we er ook vaak van uit, dat een verdediger in eerste instantie goed moet kunnen voetballen, maar daar denk ik anders over: het gaat in de eerste plaats om goed verdedigen. Als club moet je goed weten wie je bent en wat je je kunt veroorloven, en de spelers die in beide aspecten top zijn, zitten in een markt die niet de onze is. Dan wil ik in eerste instantie daar spelers hebben die sterk zijn en een bepaalde power in de ploeg brengen. Er zijn aardig wat van dit soort verdedigers beschikbaar. Dat beetje ‘voetbal’ dat er dan ook bij hoort, brengen we ze door middel van specifieke training wel bij.”
