‘Vanwege de fysieke en mentale belasting besloten we om af te sluiten met partijtjes op een klein veldje. Om het omschakelen toch nog enigszins terug te laten komen stelden we de regel in dat de ploeg waartegen gescoord werd, werd vervangen door een ploeg aan de zijkant. Die mocht vervolgens meteen aanvallen en profiteren van het feit dat de aanvallende partij, die dus scoorde, niet goed georganiseerd stond. Net als bij een omschakelmoment. Op die manier wilden we van verdedigen naar aanvallen nog enigszins laten terugkomen. Als het team dat een doelpunt tegen kreeg er niet snel genoeg uit ging, kregen ze een minpunt. Op die manier voorkom je dat het teleurgestelde team blijft hangen en het omschakelmoment verdwijnt. Tijdens de laatste training hebben we van verdedigen naar aanvallen laten terugkomen in een partijvorm 7:7 (half veld), met een hoge buitenspellijn. Zodra de bal werd veroverd, keken de spelers meteen diep en zagen ze de ruimte in de diepte. Tijdens elke oefening deze week is dat teruggekomen en in de partijvorm is het dan uiteindelijk wedstrijdecht. Ik merk aan de jongens dat ze in een wedstrijdechte situatie de diepte beter herkennen dan tijdens trainingsvormen. Door die hoge buitenspellijn lag die diepte er nu daadwerkelijk bijna altijd. De uitvoering was vaak nog heel rommelig. Maar het herkennen van het moment van diep spelen, wanneer er ruimte ligt, was echt al een stuk beter. Als ze de bal niet konden spelen, ging hij ook weleens eerst terug of breed om vervolgens de bal diep te spelen. Dus er zaten zeker goede momenten bij. Natuurlijk blijft de keuze om diep te spelen of de bal te behouden in het veld altijd moeilijk. Wanneer wij als ploeg vijf minuten de bal niet hebben gehad, kan er best ruimte in de diepte liggen. Toch heb ik dan vaak liever dat we dan de bal behouden. Onze spitsen hebben net vijf minuten op de bal moeten jagen, de hele ploeg is continu aan het storen en tegenhouden geweest. Dan moeten we niet meteen weer de diepte zoeken met a) het risico de bal meteen weer te verliezen en b) het feit dat onze spitsen na vijf minuten storen meteen wéér voluit worden belast. Maar dat soort dingen moeten de spelers vooral zelf ervaren. Het gaat erom dat de spelers altijd eerst diep kijken om tot gevaar te komen. Is het dan beter om de bal op een ander moment diep te spelen dan moeten de spelers zelf in staat zijn om dit te herkennen. Je kunt als coach niet elke situatie uitleggen, want geen enkel moment is exact hetzelfde. En in wedstrijden wil je ook niet continu staan te schreeuwen: uiteindelijk moeten ze het gewoon ondervinden. Het is ook een kwestie van ervaring. De bal behouden na balverovering is overigens ook een los principe, dus dat zal nog uitgebreid terugkomen. Al met al hebben we deze week veel stappen gemaakt met het principe van verdedigen naar aanvallen. Het is nog lang niet perfect, daarom blijven we hier nog aan werken. Allereerst gaan we er in de komende oefenwedstrijd nog nadruk op liggen. De spelers weten nu wat het principe inhoudt en wat er van ze verwacht wordt, dus kunnen we er al nadrukkelijker op coachen. Daarnaast kunnen we beelden van die wedstrijd weer gebruiken om te laten zien aan de spelers wanneer het wél en wanneer het niet goed gaat.’
