Wintertransfer

Als je een aantal maanden met een team werkt, zijn er een paar dingen wel duidelijk geworden. Iedereen weet wel hoe we willen voetballen en raakt steeds beter op elkaar ingespeeld. Daarnaast zijn de onderlinge verhoudingen duidelijk. Heb je rotte appels in het team, wie zijn de geijkte bankzitters en wie hebben daar al dan niet problemen mee? Richting de winterstop komt dus ook het moment voor mij om dóór te selecteren, al dan niet in goed overleg. De gemiddelde speler van tegenwoordig is ongeduldig: ‘Bankzitten? Ik niet!’ Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat dit mede gevoed wordt door de zaakwaarnemer die erachter staat. Hij ziet immers zijn ‘kapitaal’ op de bank in waarde verminderen, zo redeneert hij.
Al met al zijn er dit seizoen zo’n zes spelers uit onze selectie vertrokken. De meest in het oog springende was onze spits Vakoun Issouf Bayo die voor zo’n drie miljoen euro naar Celtic vertrok. Mét hem hadden we ongetwijfeld een veel grotere kans op het kampioenschap gehad, maar dit was een transfer die ik niet wilde tegengaan. Voor zo’n mooie stap moet je begrip hebben en de speler in kwestie feliciteren. Er werd ook aan andere spelers getrokken, maar gelukkig heb ik hen kunnen overtuigen om toch bij ons te blijven. Een belangrijk argument is vooral geweest dat ze bij ons precies weten waar ze aan toe zijn: Ben ik basisspeler? Hoe spelen we? Dat is bij ons allemaal bekend voor hen. En zij realiseren zich dat ze in de zomer waarschijnlijk nog méér te kiezen hebben dan nu. Oftewel, een win-win situatie voor iedereen.