In het voetbal zijn er twee manieren om te verdedigen: zoneverdediging en mandekking. Het verschil tussen beide strategieën is waar de verdedigers zich op oriënteren. Bij mandekking is het eerste uitgangspunt de directe tegenstander, terwijl bij zoneverdediging het verdedigen van de belangrijkste ruimtes op het veld prioriteit heeft. Beide strategieën hebben hun eigen voor- en nadelen. Alles staat met de kwaliteit van de uitvoering. Bovendien komen er ook aspecten van mandekking terug bij een team dat verdedigt in de zone. Eerder benoemden we acht voordelen van het verdedigen in de zone. In dit artikel maken we de vertaalslag naar het trainingsveld.

De Simeone-vorm

Een geschikte oefenvorm om te trainen op zoneverdediging is de Simeone-vorm. Daarbij is het veld onderverdeeld in vier stroken. Daarvan bezettten beide team twee stroken. De formatie is als volgt: vier opbouwende verdediger en twee aanvallers. In eerste instantie blijven alle spelers in hun eigen strook. De vier spelers van het verdedigende team proberen de passlijnen naar de twee aanvallers af te schermen. De vier opbouwende spelers van het aanvallende team proberen deze juist te doorbreken. Dit zijn de basis mechanismen van zoneverdediging. Op die manier is het mogelijk de belangrijke ruimtes op het veld te verdedigen. Als het lukt om de twee aanvallers te bereiken, mogen de verderdiger achterwaards druk zetten. Afhankelijk van het niveau kan je beginnen met maximaal twee balcontacten per speler. Benadruk daarin wel het belang van een snelle spelverplaatsing. Op die manier openen de passlijnen zich.

Meer informatie >>

simeone-vorm

Compact zoneverdedigen

Een ander belangrijk aspect van zoneverdedigen is het compact verdedigen. Zowel in de lengte als in de breedte van het veld. Een oefenvorm die daarvoor geschikt is, is een partijspel met vakken. Hierin ligt de nadruk op het dicht bij elkaar blijven van het team. De vakken geven hierin houwvast. Door middel van een regel worden de spelers hiertoe gedwongen. Tijdens het verdedigen mogen ze twee vakken in de lengte en in de breedte bezetten. Dat betekent dat de spelers goed naar elkaars positie moeten kijken. Op die manier bewegen de spelers met elkaar mee en houden ze de onderlinge afstand klein. Dat is erg belangrijk in deze overvorm. Hierin komt ook een aspect uit bovenstaande Simeone-vorm terug. De spelers moeten ook de passlijnen naar de andere vakken goed afschermen. Zo wordt dit principe in een meer wedstrijdechte vorm toegepast.

Meer informatie >>

compact zoneverdedigen

Zoneverdediging in vakken

Een andere oefenvorm waarin de zoneverdediging centraal staat is het partijspel 8:8 in 3 zones. In deze oefening van Ajax onder trainer Erik ten Hag komen meerdere aspecten terug. Te beginnen met het blokkeren van passlijnen. Dit is een belangrijk aspect van zoneverdediging. Het veld is onderverdeeld in drie vakken. In het eerste vak is het 3+K:4. Het is belangrijk om te vermelden dat de vier aanvallers op de lijn staan. Dat zorgt ervoor dat zij met elkaar mee moeten bewegen. Op die manier kunnen ze gezamenlijk de passlijnen naar de aanvallers afschermen. Daardoor komt de nadruk op deze samenwerking. Als het toch lukt om de aanvallers te bereiken, onstaat er een nieuwe situatie. Hierin staan vier aanvallers tegenover drie verdedigers en een keeper. Ook het uitspelen van het overtal komt dus terug.

Meer informatie >>

zoneverdediging vakken

Verkleind partijspel

Onderstaande vorm is een goede oefenvorm om de samenwerking tussen de keeper en de verdedigers te trainen. In totaal wordt er 7:5 gespeeld. Dat is inclusief keepers. Het aanvallende team heeft een overtal van twee spelers. Daardoor is het voor het verdedigende team belangrijk om de belangrijkste zones op het veld af te schermen. Hierdoor worden verdedigers als het ware gedwongen tot zoneverdediging. Het team schuift mee naar de kant van de bal. Als de buitenspeler wordt aangespeeld, sprint de back er naar toe. Op die manier probeert hij een voorzet te voorkomen. De back aan de contrakant komt naar binnen. De centrale verdediger bewaken hun eigen zone in de as. Ze moeten wel alert zijn op het geven van rugdekking. Als de back wordt uigespeeld, vangen zij de buitenspeler op in hun zone. Ook is het belangrijk om te letten op een diepgaande middenvelder. Daarom is het zo belangrijk dat de back aan de contrakant naar binnen komt. Hij kan hierin ondersteunen.

Meer informatie >>

Zoneverdediging in een groot partijspel

Als het is gelukt om de principes van zoneverdediging toe te passen, kan de volgende stap worden gezet. Het is logisch dat deze stap de partijvorm is. Hierin kunnen de spelers de principes in een wedstrijdechte situatie toepassen. Dat maakt de kans groter dat ze het ook in de wedstrijd kunnen toepassen. Het verdedigende team speelt in een 1:5:4:1-formatie. Daarin kan je als trainer ook variëren. Zij krijgen de opdracht om compact in de zone te verdedigen. In de video die erbij staat is een mooi voorbeeld te zien van Malaga tegen FC Barcelona. Hierbij is het belangrijk dat de onderlinge afstanden klein zijn. Daarbij moeten er passlijnen worden afgeschermd. Tot slot moet het verdedigende team naar voren opschuiven als de bal achteruit wordt gespeeld. Op die manier houd je de tegenstander van het eigen doel weg. Het is ook cruciaal om achterin één lijn aan te houden.

Meer informatie >>

zoneverdediging 1:5:4:1

TrainingsPlanner

Wil je toegang krijgen tot tientallen oefeningen over de zoneverdediging? En daarnaast nog tot vele honderden positiespelen, pass- en trapvormen, partijspelen en andere oefeningen? De TrainingsPlanner is al beschikbaar vanaf €50 per jaar. Daarmee heb je onbeperkt toegang tot alle oefeningen. Daarnaast kun je leerlijnen gebruiken, een agenda aanmaken, gehele trainingen downloaden en je favoriete vormen opslaan.

Meer informatie >>