Zo’n tien jaar geleden liet Arne Slot met een groot interview in De Voetbaltrainer zien dat hij zijn tijd ver vooruit was. In theorie, althans. In de jaren die volgden toonde hij dat ook in de praktijk aan. Bij SC Cambuur, AZ Alkmaar, Feyenoord en Liverpool koppelde hij attractief voetbal aan uitstekende resultaten. Tot vorig seizoen de resultaten tegen de verwachting in minder werden. Het deed de leiding van Liverpool besluiten voor een andere trainer te kiezen. Dat biedt Slot nu de tijd voor reflectie op een serie bewogen seizoenen. En voor een tweede interview in De Voetbaltrainer, ditmaal met een Premier League-titel achter zijn naam. We spreken Slot tweemaal in zijn woonplaats Zwolle, waar hij uitgebreid de tijd neemt om te vertellen over onder meer zijn visie als trainer, zijn tijd bij Liverpool en de ontwikkelingen in het mondiale voetbal. Vanwege jubileumeditie 300 van De Voetbaltrainer lichten we een drietal fragmenten uit. In deel 1: de minutieuze voorbereiding van een wedstrijdbespreking.
Dit stuk bevat passages uit een groter artikel uit De Voetbaltrainer 300.
Besprekingen
In welke mate streeft u als trainer controle na?
‘Enorm. Dat zie je bijvoorbeeld terug in de manier waarop ik een wedstrijdbespreking voorbereid. Dat is de bespreking op de wedstrijddag, waarin vooral het speelplan centraal staat en in mindere mate de speelwijze. Daarin geef ik onder meer heel specifiek aan hoe we onder de druk van de tegenstander uit kunnen spelen en hoe we de tegenstander hoog onder druk kunnen krijgen. Ik rust dan niet tot ik de perfecte beelden heb gevonden om dat goed over te brengen, ook als dat betekent dat ik nog drie, vier of vijf wedstrijden extra moet kijken.’
Startpunt
‘Het startpunt voor die wedstrijdbespreking is het maken van een analyse van de tegenstander door veel wedstrijden terug te kijken. Daarbij selecteer ik vooral wedstrijden van teams die dingen op een vergelijkbare manier doen als wij. Het heeft weinig zin om wedstrijden te kijken van een team dat tegen onze eerstvolgende tegenstander massaal inzakt of elke bal lang schiet. Ook andere stafleden kijken veel beelden. Daaruit selecteert iedereen de meest interessante fragmenten en die voegen we allemaal samen. Vervolgens is het aan mij de taak om al die beelden te reduceren tot maximaal zeven à acht minuten aan beeldmateriaal. Omdat ik ook context geef bij de beelden, kom je zo op een bespreking van vijftien à twintig minuten uit. Langer moet ook niet, want spelers hebben over het algemeen een beperkte aandachtsspanne.’
Overbrengen
‘Dat proces, om van veel beelden naar een compilatie van zeven à acht minuten te komen, is ontzettend tijdrovend. Het luistert heel nauw, want in die beelden moet precíés naar voren komen wat ik wil overbrengen. Dan denk ik dus echt over álles na. In welke volgorde moet ik de clips tonen? Doe ik eerst het aanvallen, of begin ik met het verdedigen? En binnen het verdedigen, hoe maak ik dan een logisch bruggetje van het ene thema naar het andere? Wil ik van een bepaald thema drie clips laten zien, of toch ook nog die vierde? Een vierde clip maakt nog beter duidelijk wat ik wil overbrengen, maar snoept misschien ook wat aandacht af van het thema dat daarna komt. En waar moet ik elk clipje afknippen? Wil ik nog net die laatste twee seconden laten zien of juist niet?’
Dit stuk bevat passages uit een groter artikel uit De Voetbaltrainer 300.
Leer van de beste trainers
- Acht keer per jaar op de mat
- Interviews, oefenstof en analyses
- Korting op online cursussen
- LCD Tactiekbord Voetbal cadeau
- Inclusief abonnement op CoachVak
- Inclusief abonnement op VBT Basis