“Bij FC Emmen A1 kiezen we ervoor om de opbouw van de tegenstander in eerste instantie toe te laten. De eerste bal van de keeper naar een verdediger mag worden gespeeld. Maar daarna, dus wanneer een verdediger een middenvelder inspeelt, gaan we kort zitten en proberen de bal door middel van een goede pressing te veroveren. Dat drukzetten op het middenveld, en dan praten we nu dus nog steeds over de voorwaarden om te komen tot het omschakelmoment, betekent dat je spelers nodig hebt die hun tegenstander los durven laten en hun directe tegenstander tactisch en mentaal overtreffen. Stel dat de tegenstander zijn linkermiddenvelder aanspeelt, dan moet mijn eigen linkermiddenvelder zijn tegenstander loslaten en meehelpen druk te geven. Dit loslaten moet ook weer niet te ver gebeuren, want dan geef je de tegenstander de mogelijkheid om de bal te verplaatsen naar de andere kant. Alle spelers zitten, op het moment dat de bal dus nog niet veroverd is, in het hoofdmoment verdedigen en voeren hun taken daarbinnen uit. Hierbij is er wel een aparte rol voor de aanvallers weggelegd. Die staan namelijk al vóór de bal en hebben geen directe invloed meer op het verdedigen. Zij hebben als taak om, terwijl de tegenstander op het middenveld dus nog in balbezit is, al ruimtes op te zoeken of te zien waarin ze direct aanspeelbaar zijn. Ze mogen niet in de dekking blijven staan maar zijn voorbereid op de nieuwe situatie waarin wij de bal veroveren. Ik vind dit laatste voor spitsen in de A-junioren, die de stap naar de senioren gaan maken, een belangrijk aandachtspunt.”