Column Art Langeler: Opleiding en ervaring

Waar de bvo’s al weer druk in voorbereiding zijn op het nieuwe seizoen, wordt er op mondiaal niveau (EK, Copa America, CONCACAF Gold Cup) nog volop gespeeld. Bovendien volgen de Olympische Spelen nog, waardoor de topspelers van de wereld de zomer niet als reces beleven, maar als absolute piek in de jaarbelasting. Gaaf voor het publiek, mooi voor de spelers, die op dit podium flink aan hun marktwaarde werken, en interessant voor alle voetbalbetrokkenen. Maar de trainer-coach is meestal niet zo gelukkig met de internationale planning. We hebben in het verleden al een aantal keren gepleit voor een eenduidige kalender waarin bijvoorbeeld de maand juni wordt geagendeerd voor alle eindtoernooien, voor zowel jeugd- als seniorenlandenteams. Zodat landen rekening kunnen houden met competitieplanning en spelers ook gegarandeerd tijd hebben voor herstel na een lang jaar. Behalve misschien voor de Olympische Spelen zou dit voor alle andere toernooien prima kunnen.
Helaas, de FIFA wil er (nog ) niet aan. Op het moment van schrijven is het EK in de eindfase. Het toernooi is voor Nederland niet succesvol geweest. Wat me wel een beetje stoort, is dat met de verlieswedstrijd van Oranje tegen Tsjechië het beeld gecreëerd wordt dat alles slecht is geweest en we weer terug bij af zijn. Dit is een grote misvatting. De afgelopen jaren zijn er behoorlijk wat veranderingen geweest in en rond Oranje waardoor er een andere wind waait. De verplaatsing van Huis ter Duin naar Zeist springt in het oog en de werkplek van de bondscoach in Zeist (tussen/met de andere coaches in plaats van apart), de manier van indelen in hotels (veel ontspanningsmogelijkheden en veel gezamenlijkheid), de sfeer bij de teams (mannen en vrouwen samen, jeugdteams en jeugdtrainers zijn betrokken bij bijvoorbeeld analysetaken etc.) maken een cultuur die opleidt tot topprestaties.
Bovendien zijn we al lang vergeten dat we de laatste jaren helemaal niet bij toernooien waren, en is er geen oog voor de transformatie van generaties die het Nederlands elftal momenteel doormaakt. Spelers komen graag naar Zeist voor activiteiten van de nationale teams en clubs zijn positief over de programma’s en de kwaliteit van de staven. Dit is een uitstekende basis om meer en beter te presteren in mijn beleving. Ik zie de toekomst en de weg naar Qatar dan ook zonnig in. Helaas gaat dit wel gebeuren met een nieuwe bondscoach. Ik kan niets zeggen over de aanloop naar en het EK zelf, maar in de voorfase was Frank de Boer betrokken bij alle nationale teams, bereidwillig om te helpen bij bijvoorbeeld de cursussen van de academie en hij zorgde voor een open werksfeer. Natuurlijk is dit niet de hoofdmoot van het bondscoachschap, maar het helpt wel om ervoor te zorgen dat een ieder net iets harder loopt en enthousiaster wordt over processen richting prestaties.
De core business van hoofdtrainer of bondscoach blijft altijd het winnen van wedstrijden, laat dat ook duidelijk zijn. Hopelijk lukt het de nieuwe man om het bovenstaande te combineren met optimale prestaties van het team, zodat we er weer bij zijn op het komende WK. Ik wens de KNVB van harte toe dat dit lukt met een Nederlandse coach. Die zijn er in mijn ogen namelijk meer dan genoeg.
Persoonlijk zou ik het als een nederlaag beschouwen als er gekozen wordt voor een buitenlandse trainer. De Nederlandse voetbalcultuur is een unieke; we moeten er alles aan doen om deze te bewaken en/of misschien wel op een innovatieve manier door te ontwikkelen, zodat we authentiek en bijzonder blijven. Met de huidige spelersgroep van Oranje en de grote aanwas van talenten (die internationaal in de absolute top meedoen op EK’s en WK’s) moet het mogelijk zijn in de toekomst weer onderscheidend te zijn met onze spelopvatting en ideeën. Het Hollandse gedachtegoed over voetbal is bijzonder. Dit erfgoed moet bewaard worden. En dit kan wat mij betreft het beste met een Nederlandse coach.