“Ik volg wel degelijk een zesweeks periodiseringsmodel. Maar in underload kan daar nog een deel achteraan komen. Ik houd niet zo van haastwerk. Ik train graag in drie blokken. We starten vaak met een blok core stability. In de eerste drie kwartier daarna, gegeven door Ron de Groot, zit meestal veel fysiek werk, maar altijd met bal: passen en trappen, een positiespel op hoog tempo. Daarna volgt drie kwartier techniek door techniektrainer Jefta Bresser, waarbij een beroep gedaan wordt op techniek en coördinatie. Daarna volgt een deel tactische training van drie kwartier, waarbij vooral omschakelen en de positiespelen vaak terugkomen.
Zo geef ik graag positiespelen met vijf kleuren, waarbij telkens twee kleuren samenspelen tegen twee andere kleuren met een vijfde kleur als neutrale partij. Dat bouw ik uit naar meer complexe oefeningen, waarbij telkens verschillende kleuren met elkaar moeten samenspelen. Of je mag, zodra je de bal verovert, niet naar je eigen kleur spelen maar moet samenspelen met de andere kleur die bij jou hoort. Dat kun je heel ingewikkeld maken, waardoor spelers behoorlijk bevraagd worden. Zo worden aan het cognitieve gedeelte ook nog flinke eisen gesteld. En dan behoorlijk lang trainen: tweeënhalf uur halen we gemiddeld wel. Is ook geen probleem, als je maar voldoende underload inbouwt. Dit is het ochtendprogramma, ’s middags volgt er vaak krachttraining of een individueel programma. Met de rustdag wisselen we nog weleens. Dat laten we vaak afhangen van de pijntjes. En misschien moeten ze daar ook wel gewoon een keer doorheen. Ik vind het heerlijk om lekker lang op het veld te staan. Op het veld kun je van alles doen met de spelers en krijg je veel interactie. En voetbal is een ervaringsvak, dus je moet spelers ook veel in situaties brengen waarin ze daadwerkelijk ervaren: als je niet snel vrijloopt wanneer de keeper de bal heeft, wat gebeurt er dan? Dan kom je niet aan opbouw toe. Om ze dat te laten zien, is het dus prima dat het ook eens misgaat. Daarbij geldt weer dat ik het voorzeggen tot een minimum probeer te beperken. Het gevoel dat de spelers krijgen wanneer je niet aan het voetballen komt, zegt voldoende. Dat is een vervelend gevoel, dus dan gaan ze vanzelf openstaan voor een andere oplossing.”
