“De voetbalconditionele periodisering houd ik dit seizoen grotendeels zelf bij. We hebben maximaal één groepstraining per dag. Dat kan ook soms een lange training zijn van rond de twee uur. Eén keer trainen kan in mijn ogen voldoende zijn als het maar goed gebeurt, met de juiste intensiteit. Oftewel, in een partijspel tot 8:8 spelen we vaak met de regel dat men niet mag terugspelen naar de keeper, tenzij we natuurlijk het accent leggen op het verleggen van het spel. Het niet mogen terugspelen heeft veel gevolgen voor het spel: andere spelers moeten zich aanbieden en elkaar meerdere opties geven en de speler aan de bal moet al vooruit gekeken hebben naar zijn afspeelmogelijkheden. Dat willen we in de wedstrijden óók terugzien: vooruitspelen wanneer het kan en vóór de bal constant in beweging om vrij te lopen of goed te positioneren ten opzichte van elkaar.”
Kwaliteit Maurice
Steijn: “Ook bij een pass- en trapvorm zit ik er bovenop. Er is geen tijd voor verslapping. Idem bij de hersteltraining na een wedstrijd. Eerst gaan de spelers in de gym onder leiding van de fysio fietsen en mobiliseren, maar buiten krijgen ze van mijn assistent-trainers een lichte training van goede kwaliteit. Na het uitlopen is er een pass- en trapvorm zonder sprinten met tien spelers met een maximale passafstand van tien meter. Als er een bal onzuiver wordt gespeeld, mogen ze de bal laten lopen. Maar het mag niet op de automatische piloot afgewerkt worden, daar heb ik een hekel aan. Altijd kwaliteit! En daarna weer een blok lopen. Noem het maar actief herstel. Ik heb zelf de dag na de wedstrijd trouwens volledige aandacht voor de wisselspelers, dus die training met hen leid ik zelf. We trainen doorgaans om 11:30u. Spelers moeten echter dagelijks om half negen op de club zijn. De ochtend is dan bestemd voor andere activiteiten voor de spelers. Denk aan het bekijken van videobeelden, individuele krachttraining of gesprekken, of het trainen van standaardsituaties. Gaandeweg het seizoen integreer ik overigens de spelhervattingen steeds meer in de groepstrainingen. Om twee uur hebben we een gezamenlijke lunch en daarna hebben de spelers een clubactiviteit of zijn ze vrij.”
Drieweekse cylcus
Maurice Steijn: “Wat betreft de periodisering ben ik bekend met de zogenaamde zesweken- en driewekencyclus. Inmiddels heb ik voldoende ervaring om hierbinnen mijn eigen weg te bewandelen. In mijn periode bij ADO Den Haag en nu ook bij VVV kennen we heel weinig spierblessures. Ik geloof in deze werkwijze, ook gebaseerd op de fitheid van mijn spelers. In wedstrijden blijken zij ook tot de laatste minuut hun taken goed uit te kunnen voeren. Nu bij VVV heb ik maar zestien contractspelers, dus er is mij alles aan gelegen om die spelersgroep fit te houden. In principe hanteer ik de zesweekse cyclus in de voorbereidingsperiode en de driewekencyclus tijdens het seizoen. Ik ga dan dus sneller door de stappen heen, maar heb bij midweekse wedstrijden ook te maken met de zogenaamde ‘neutrale weken. Maar belangrijker dan alle schema’s blijft toch de eigen waarneming: soms is het beter om een dag vrij te geven dan je precies aan de planning te houden. Ik wil dat mijn spelers ook fris in het hoofd blijven en dat bereik je niet alleen maar door inspanning. Vooral aan het eind van het seizoen kunnen vrije dagen van groter belang zijn. Dan zijn ze, als het goed is, topfit en is het een kwestie van onderhouden en fris houden. De twee weken voor de winterstop heb ik ook niet conditioneel geprikkeld en wonnen we van twee moeilijke tegenstanders. In de winterstop kregen de spelers twee weken vrij. Wel werd van hen verwacht dat ze zich aan een loopschema hielden, waarvoor ze ook hartslagmeters meekregen. Daarmee zouden we kunnen uitlezen of ze inderdaad gelopen hebben, maar ik vertrouw mijn spelersgroep wat dat betreft blind: ook zij zijn erop gebrand om dit seizoen kampioen te worden en ze weten dat ze daarvoor topfit moeten zijn. De intrinsieke motivatie is hoog en ik weet dat ik een stuk zelfdiscipline bij deze spelersgroep kan neerleggen.”
11:11
Maurice Steijn: “Ik train graag 11:11, maar dat is qua aantallen niet altijd mogelijk. Soms halen we de beste jeugdspelers erbij, maar die hebben toch vaak moeite om het niveau bij te benen. En tijdens de ontwikkeling van de speelwijze binnen 11:11 wil je ook weer niet dat je basiself te makkelijk wint tegen de wissels en jeugdspelers, want dan strooi je mogelijk zand in je eigen ogen met het oog op de veel betere volgende tegenstander. Ook trainen we soms teamtactisch 11:11 op de dag voor de wedstrijd, maar dit is nu niet meer wekelijkse kost. Het grootste deel van deze spelersgroep werkt nu al jaren met mij, dus het is nu wel bekend hoe we willen aanvallen, verdedigen en omschakelen. Het wil wel eens voorkomen dat we gericht naar een volgende wedstrijd 11:11 doen vanwege de afwijkende verwachte kansen en bedreigingen in die naderende wedstrijd. Bijvoorbeeld als wij te maken hebben met schorsingen van basisspelers.”
