: ‘In de Onder 15 en Onder 16 wordt er, veel meer dan in de jongere leeftijdscategorieën het geval is, een beroep gedaan op het tactische vermogen van spelers. De manieren waarop je drukzet, de manieren waarop er in 1:4:3:3 of soms 1:4:4:2 gespeeld wordt vergt meer aanpassingsvermogen van spelers. De ruimtes worden kleiner dan in de jaren hiervoor, toen spelers echt nog konden wennen aan het grotere veld. Dat feit betekent wel dat we in positiespelen in deze leeftijdscategorie hogere eisen stellen aan zowel de technische als de tactische uitvoering. In positiespelen maak ik qua doelstellingen ook onderscheid. Sommige vormen, voornamelijk in kleinere ruimtes, kenmerken zich door de nadruk op de technische vaardigheden.
En in grotere vormen krijgt het tactische aspect meer aandacht. Wat bij beide vormen terugkomt, is het zoeken van de vrije ruimte. In mijn ogen is dát een hoofdreden waarom je positiespel traint. Het spel loopt aan de ene kant van het veld vast, dus moeten spelers zoeken naar mogelijkheden om het spel te verplaatsen. Soms in de breedte, maar liever nog in de diepte. Uiteindelijk speel je positiespel om zo snel en zo goed mogelijk van A naar B te komen. Niets meer en niets minder.’
