Als de winter is aangebroken, gaan voetbalteams voor minimaal anderhalve week maar vaak voor een aantal weken op reces. Na de kerstvieringen, eindavonden, sponsorbijeenkomsten en oliebolbingo’s is er dus ook voor de trainer-coach even tijd om terug te kijken en te plannen. Ik beschouw dit altijd als een extreem belangrijke periode. De ervaringen van het afgelopen halve seizoen neem je mee om strategische keuzes te maken voor de tweede seizoenshelft. Laat ik ingaan op drie mogelijke strategieën, zoals ik ze zou inzetten:
1. Het team heeft boven verwachting gepresteerd, zaken lopen prima, er gloort een succesvol seizoen.
Bij zo’n team zou ik zeer scherp inzetten na de winter. Op bestuursniveau zou ik pleiten voor veranderingen, ongeacht welke. Denk hierbij aan aanpassingen van de accommodatie, uitbreiding van de staf, vastleggen van spelers, het verbeteren van de doorstroom van jeugd, afhankelijk van waar je prioriteit ligt. Stilstand is achteruitgang, dit is het moment waarop je als club kunt doorpakken. Na de winter zou ik onmiddellijk minimaal twee spelers van de jeugd doorschuiven, als extra stimulans voor de huidige groep om scherp te blijven. De trainingen en begeleiding in januari zijn scherp: hard trainen, ‘bozig’ zijn, geen ruimte voor verslapping.
2. Het team presteert volgens verwachting en is stabiel.
Bij zo’n team zou ik inzetten op de volgende stap. Op bestuursniveau en met de spelers zou ik sessie(s) organiseren over hoe we verder kunnen: wat is er nodig om door te pakken naar het volgende niveau? Met de uitkomsten gaan we aan de slag om dit de komende maanden te realiseren. Dit kan weer van alles zijn: meer trainen, een betere staf organiseren, bijscholing, faciliteiten verbeteren/uitbreiden, et cetera. Maar als groep/club samen bedacht en samen in werking gezet in consensus, en over langere tijd uitgesmeerd. In het hier en nu doorgaan op de manier zoals het voor de winter ging, misschien is er in gezamenlijkheid iets besloten over trainingsintensiteit of -invulling (meer individueel wellicht?).
3. Het team presteert ondermaats en voldoet niet aan de verwachtingen.
Hier zou ik inzetten op reflectie. Eerst met het bestuur; hoe kijken zij tegen dingen aan, is er nog draagvlak, zien we dingen veranderen? Zo niet, wat zouden we moeten doen om dit wel voor elkaar te krijgen? Met het gevormde plan gaan we bezig met de spelers. Hoe kijken zij terug op de eerste seizoenshelft, en op zichzelf? Als trainer zou ik met elke speler een gesprek plannen in januari en scherp reflecteren. Wat verwachten we van elkaar, hoe kan ik je bereiken en wat gaan we dan concreet doen? Kleine duidelijke doelstellingen op team- en individueel niveau, die makkelijk en snel te bereiken zijn. In trainingen zou ik hier ook heel scherp op zijn, en vooral positief bevestigend coachen! Gaan (of willen) spelers hier niet in mee, dan kun je rücksichtslos zijn. We gaan met zijn allen deze kant op, dus het is een kwestie van aanhaken of afvallen: kies maar. Inspelen op succesbeleving, in trainingen en daarna (hopelijk) ook in wedstrijden.
Uiteraard is deze aanpak geen garantie voor succes, maar misschien kan hij handvatten bieden of een inzicht verschaffen. In ieder geval wens ik alle vakgenoten een heel goede start in de tweede seizoenshelft, dat de beste strateeg moge winnen
